در پس‌کوچه‌ی غربت



در پس‌کوچه‌ی آرام
                   پنجره‌ای
هر نیمروز به اکراه
بر رفت‌وآمدِ خاموشِ رهگذران
                         پرده می‌گشاید.

در پس‌کوچه‌ی ابرآلود
               نگاه خسته‌ای
                            هرروز
تبدیل سایه و آفتاب را می‌پاید.

در پس‌کوچه‌ی غربت
آخرین بازتاب روشنی را
                      هر نیمه‌شب
                                  پنجره‌ای
از سنگفرش می‌زداید.



مارس ۱۹۹۶
از کتاب «از پس‌کوچه‌ی غربت»