مهران رجایی

ر و شـــن تــــــر از ا مـيـــــد
 
 
همراز و همدم کلثوم و بی‌بی و ننه
      از روزهای دور،
هم‌بزم لوطی و غزل
      در ماه‌های سرد،
همراه قصه و انار
      در سال‌های شاد،
         يلداست،
         مادربزرگ روز،
         مادربزرگ ماه،
         مادربزرگ سال!
 
* * *
 
آوخته فانوس روشنی
      بر راه يخ‌زده،
جا داده کرسیِ پناه
      در اين سرای سرد،
پرکرده نُُُُقل صبر
      در سينی سخن،
         يلدا،
         اين مادر صبور
         اين مادر اميد!
 
* * *
 
پاشيده گرد زر
      بر افسر بلند،
افشانده گيس تار
      بر کوه و دشت و بام،
گسترده دامن سپيد
      از دشت
      تا شهر هلهله،
         يلدا عروس کوه،
         يلدا عروس دشت،
         يلدا عروس شهر!
 
* * *
 
بالاتر از بلند
افسون‌تر از سياه
روشن‌تر از اميد
      يلداست،
         يلدای با شکوه!
 
 
نوامبر ۱۹۹۶
 
---
این شعر برای اولین بار در نشریه‌ی «کاوه» شماره‌ی ٨٣ (زمستان ۱٣۷۵ برابر ۱۹۹۶ میلادی) منتشر شد. نشریه‌ی کاوه سال‌هاست که در مونیخ به همت دکتر محمد عاصمی منتشر می‌شود .